Информативен документ за културни уметности Орта Вард „ART bee HIVE“ вол.23 + пчела!

Издадено на 2025 април 7 година

летно издание том 23

Информативен документ за културни уметности Орд Вард „ART bee HIVE“ е квартален информативен документ што содржи информации за локалната култура и уметност, ново објавен од Здружението за културна промоција на Орда Вард од есента 2019 година.
„Пчела кошница“ значи пчеларница.
Заедно со репортерот на одделот „Митсубачи Корпс“ собран со отворено вработување, ќе собереме уметнички информации и ќе им ги доставиме на сите!
Во „+ пчела!“, Ние ќе објавиме информации што не може да се воведат на хартија.

Уметник: Скулпторот Мотојоши Ватанабе + пчела!

Арт Место: Читална Саито + пчела!

Идно внимание НАСТАН + пчела!

Создавањето трајни впечатоци и простори ги поврзува луѓето и просторите. Тоа е јавна уметност.
„Скулптор Мотојоши Ватанабе“

Скулптор кој живее во студиската зграда „HUNCH“ во Ниши-Камата.Мотојоши ВатанабеВатанабе МотокаНеговата главна тема е односот помеѓу урбаниот простор и луѓето. Тој создава скулптури главно во јавни простори за да им помогне на луѓето духовно да се поврзат со урбаните простори.

Ватанабе и неговото дело „SRRC #004“ (2023) во студиото во HUNCH ⒸKAZNIKI

Мислам дека уметноста и сценографијата во секојдневниот живот се важни.

Г-дин Ватанабе е познат како уметник на јавна уметност меѓу неговите скулптури. Можете ли да ни кажете за јавната уметност и вашата тема „односот помеѓу урбаниот простор и луѓето“?

„Токио е чист, функционален, а притисокот од информации е многу силен. На пример, луѓето се спакувани во прекрасни возови кои се превезуваат точно на време. Внатрешноста на возовите е полна со висечки реклами. Постојано ни се прикажуваат работи како: „Вака ќе ти биде животот. Треба да го купиш ова“. Се прашувам дали таков е урбаниот простор за луѓето.“Мислам дека разиграноста, чувството дека секој ден е забавен, поврзаноста со градот и додавањето боја во животот на секој човек се важни. Ги поврзува луѓето и просторите преку создавање трајни впечатоци и простори кои се различни од функционалноста и рационалноста. Тоа е јавната уметност.“

Тоа е уметност што го збогатува секојдневниот живот.

„Прекрасно е за љубителите на уметност да одат во музеи и галерии за да ја видат уметноста што ја сакаат. Сепак, ова е случај само за неколкумина избрани. Има многу луѓе кои никогаш не биле во музеј како деца. Верувам дека уметноста и сценографијата во секојдневниот живот се важни во современото општество. Сакам да ја истражувам уметноста и начинот на кој треба да се доживува уметноста, за да можат да уживаат луѓе кои никогаш не посетиле музеј или галерија.“"

„ВИЕ“ (Шибуја МИЈАШИТА ПАРК 2020) фотографија од Хироши Вада

Формите на животните можат да комуницираат со многу луѓе, надминувајќи го јазикот, религијата и културата.

Зошто мислите дека има толку многу животински скулптури во вашите дела?

„Не е затоа што ги сакам животните. Туку затоа што мислам дека животинската форма може да комуницира со многу луѓе, надминувајќи го јазикот, религијата и културата. Луѓето имаат способност да антропоморфизираат нечовечки суштества, да ги проектираат своите чувства врз нив, да се прочистат себеси, да покажат сочувство кон другите и да ја користат нашата имагинација за да развијат приказна. Кога правите скулптура на човек, таа на крајот станува нешто друго. Кај луѓето се придаваат различни културни значења, како што се ерата, полот и модата. Животните се неутрални.“

Меѓу животните, скулптурите на шимпанзата се особено импресивни.

„Исто така, правам дела што прикажуваат мечки, но шимпанзата се структурно слични на луѓето. Тие не се животни што одат на четири нозе, туку суштества што можат да одат на две нозе и да ги користат рацете. Тие се најблиски до луѓето, но не се луѓе. Шимпанзата се суштествата со кои луѓето најлесно можат да сочувствуваат.“

Што се однесува до бојата, жолтите дела се издвојуваат.

„Мислам дека жолтата боја е инспиративна боја, а тоа што е жолта ја прави позитивна, инспиративна скулптура.“Неодамна користам флуоресцентна жолта боја. Флуоресцентните бои се многу интересни. Постои светлина надвор од видливиот опсег за луѓето, како што се ултравиолетовите и инфрацрвените зраци, а флуоресцентните бои се светлина што се претвора од надвор од видливиот опсег во видлива светлина. Тие не емитуваат светлина во оригиналната боја, туку со претворање на енергијата и промена на брановата должина. Првично, оваа боја се користела за привлекување внимание кон нештата, па затоа има добра видливост. Се користи и за хелиодроми, па затоа е многу издржлива. Идеална е за јавна уметност што се поставува на отворено.

Фотографија „SRR“ од Кохеи Миками

Станува јавно место затоа што е удобно.

Што значи јавно?

„Само затоа што постои јавен простор не значи дека е јавен. Мора да размислите што сакаат луѓето и како можете да ги натерате да се чувствуваат удобно. Едно место станува јавно затоа што е удобно. Во моментов, постојат многу „јавни“ места кои се едноставно простор. Важно е да се размисли што ќе се прави во тој простор, какви луѓе ќе бидат таму и какви емоции би биле најдобри. Мислам дека тоа е перспективата на уметноста.“

„Најдете ја нашата среќа“ (град Џонгшан, Кина 2021) фотографија од UAP

Исто така, тоа отвора нови перспективи за секојдневните простори.

Кажете ни за вашиот проект за слободно движење на големи скулптури низ градот.

„Реконструкцијата на градот и урбаниот простор веќе се одлучуваат од луѓе кои не се луѓето што го користат градот. Истото важи и за скулптурите од јавна уметност. Откако уметникот, клиентот или уметничкиот директор ќе донесат одлука, таа не може да се промени. Но, што ако скулптурата што е тука е преместена таму? Ги замолуваме луѓето да испробаат како се менува пејзажот. Со поместување на скулптурата, стануваат очигледни различни можности за градот. Се раѓаат различни сензации и емоции од вообичаеното.“

Каква беше вистинската реакција?

„Беше многу добро. Стануваше сè поинтересно и беше тешко да се одлучи кој да се избере. Фестивалот го одржавме и во градот Камата во округот Ота.“山車ДашиТака е (се смее). Важно е да се промени пејзажот што сме навикнати да го гледаме секој ден. Тоа создава нови перспективи за секојдневните простори и ги прави сите пофлексибилни. Чувствувам дека создадовме уште поголема приврзаност кон градот и спомените.“

ⒸКАЗНИКИ

Ако сте се забавувале или сте имале успешно искуство, тоа може да ви помогне кога времињата ќе станат тешки.

Кажете ни за вашите работилници за деца.

„Го започнав ова по Големиот земјотрес во Источна Јапонија. Веднаш по катастрофата, ме натера да размислам што е уметност и што правиме. Отидов во погодените области со моите пријатели и слушнав многу приказни. Беше јасно дека времињата се тешки за сите и дека е тешко да се посвети голем дел од нашето време на децата. Па помислив дека можеби би можеле да им обезбедиме малку уживање на децата преку уметноста и ги започнав работилниците. Сакам децата да ја доживеат чистата радост од создавањето работи. Многу работи се случуваат во животот, но ако имате барем едно сеќавање на нешто што ве направило среќни или поминало добро, тоа може да ви помогне да добиете сила низ тешките времиња.“Дури и откако катастрофата се смири, верувам дека е важно да се биде вклучен со децата кои ќе ги носат идните генерации на своите рамена, па затоа продолжувам да одржувам работилници за деца на различни места.

„Потан“ (Детски парк Ота Сити Јагучи Минами 2009)

Комуникацијата е блиска и вкоренета во секојдневниот живот.

Ве молиме, кажете ни ги вашите впечатоци за Ниши-Камата.

„Поминаа седум години откако го отворив моето студио тука. Ниши-Камата е најдобро. Тоа е град на барови, но нема ни трага од насилство. Некако е мирно. Мислам дека тоа е затоа што е вкоренет во секојдневниот живот, а комуникацијата е блиску. Тоа е на човечко ниво (се смее). Само тргнете од главната улица и ќе ја пронајдете околината. Тоа разновидно чувство е навистина пријатно. Таквиот простор е многу важен за еден град.“

За крај, ве молиме дајте порака до нашите читатели.

„Го користиме ова студио како место за нашата детска работилница, Мо! Асоби. Самото доаѓање во уметничко студио е интересно искуство и забавно е да се видат секакви алатки. Дури и самото наоѓање на една алатка што ќе ви го привлече вниманието ќе ви помогне да го проширите вашиот свет. Се надеваме дека ќе дојдете и ќе ја посетите.“

Профил

Во ателјето HUNCH, каде што е наредена разновидна опрема и алатки ⒸKAZNIKI

Роден во Дате Сити, Хокаидо во 1981 година. Неговите главни дела вклучуваат пристап кон светилиштето Ходо Инари, Сарумусуби Сандо (Гинза, 2016), симболичната уметност на ѕидот од болдеринг во ПАРКОТ МИЈАШИТА, ЈУве. (Шибуја, 2020) и големата скулптура висока 5.7 метри, „Пронајди ја нашата среќа“ (Џонгшан, Кина, 2021).

Главна страница

Instagram

Експериментален театар ЗОКЗОК

Доаѓа во Сапоро во летото 2025 година. Генерален директор: Мотојоши Ватанабе
Планирано е да се отвори во областа Сусеи Ист во Сапоро како комплекс што ги комбинира уметноста и играта. Уметници од различни области, вклучувајќи музика, мода и театар, ќе се соберат за да развијат широк спектар на уметнички проекти.
Адреса: 7-18-1 Одори Хигаши, Чуо-ку, Сапоро, Хокаидо

Главна страница

Сакам да создадам место каде што луѓето можат да се среќаваат лице в лице и да учествуваат во активности.
„Читална Саито“

Читалната Саито е отворена во ноември 2023 година во станбена зона сместена помеѓу шопинг-улица Оширо-дори и светилиштето Хасунума Кумано. Со врати целосно од стакло, бетонски поплочен земјен под и изложени дрвени греди, оваа приватна библиотека е модерна, но некако носталгична. Разговаравме со сопственикот, Садахиро Саито, и неговиот син, архитектот Јошихиро Саито, кој беше задолжен за просторниот дизајн.

Целата продавница е како влез, со отворен и воздушен изглед

Книгите не се разликуваат од ѓубрето ако едноставно се складираат. Тоа би било губење пари.

Ве молиме кажете ни што ве инспирираше да ја започнете Читалната Саито.

Јошихиро: „Татко ми првично беше учител по јапонски јазик. Имаше неверојатна колекција книги уште од дете. Имаше толку многу книги што куќата се навалуваше на едната страна. Изнајмивме магацин, а друга куќа исто така беше преполна со книги. Книгите не се разликуваат од ѓубрето ако само се складираат (се смее). Тоа е отпад. Помислив дека би било добра идеја да им ги позајмам на локалното население и да создадам место каде што луѓето би можеле да се собираат околу книгите. Сакав место за работа, но првичниот поттик беше тоа што сакав сите да ги видат овие работи што се фрлаа - колекцијата книги на мојот татко.“

Од лево: Јошихиро, Садахиро и Хики.

Модерен, но носталгичен и топол простор

Не е доволно луксузно за да се нарече библиотека. Малку е срамно, па затоа го нареков читална.

Зошто одлучивте да го наречете Читална наместо Библиотека?

Садахиро: „Бројот на книги што ги содржи и просторот што го има не се доволно импресивни за да се нарече библиотека. Мислев дека тоа е малку срамно, па ја нареков читална (се смее). Исто така, ја именував по читалната Јамамото*, приватно училиште за кинески класици и фармакопеја* што постоело во Кјото во доцниот период Едо.“

Јошихиро: „Читалната Јамамото не беше само место за читање, туку место каде што луѓето можеа да се собираат, да истражуваат и да изучуваат разни работи. Ја крстив Читалната Саито затоа што сакав да стане место каде што ќе можат да се одржуваат изложби и разни уметнички настани. Го сменив канџито од „Саито“ во хирагана затоа што не сакав да звучи премногу вкочането. Сакав да биде место каде што можат да дојдат дури и мали деца, а и бабите и дедовците исто така.“

Садахиро: „Можете да читате книги тука, а тие се достапни и за позајмување. Позајмувањата се бесплатни и во принцип важат за еден месец.“

Периодот на позајмување е долг. Дури и во јавните библиотеки, тоа е само околу две недели.

Јошихиро: „Не мора нужно да имате многу слободно време за читање. А сериозните книги како овие овде траат долго време за читање (се смее).“

Ве молиме, кажете ни за жанровите, делата и уметниците со кои се занимавате.

Садахиро: „Бев учител по класици, па затоа има многу книги поврзани со класиците. Исто така, има многу книги за античка историја, фолклор и геолошка историја.“"

Јошихиро: „Има општи книги близу влезот, а поспецијализирани книги кон задниот дел. Луѓето кои ги сакаат книгите навистина ги сакаат и со задоволство ги разгледуваат внимателно. Имам колекција специјализирани книги поврзани со дизајн и архитектура. Исто така, има книги во меки корици и нови книги близу влезот. Има и книги за деца.“

Кафе простор со атрактивни борови дрвја

Стол направен од стара основа

Мислам дека клучот е да не се користи за истата намена како порано.

Дизајнот на ентериерот и просторот се исто така атрактивни.

Јошихиро: „Првично беше обична куќа. Ако ги отстраните подот и таванот, станува приближно со оваа големина. Јапонските згради се поделени на соби, но ако ги отстраните сите, може да стане еден простор. Секако, тоа е стара зграда, па затоа е додадено одредено засилување, но мислам дека користењето како една просторија ќе отвори многу можности. Може да се користи за настани или филмски вечери. Всушност, сè уште има многу празни куќи во Токио, а луѓето се борат со ова. Долго време размислував дали би можел да создадам прототип што би одговорил на тоа прашање. Не знам дали успеав, но токму со таа идеја го дизајнирав ова место.“

Можете ли да ни кажете за повторна употреба на стари куќи?

Јошихиро: „Мислам дека клучот е да не се користи за истата намена како што беше првично. Доста е тешко да се користи празна куќа како живеалиште. Перформансите се сосема различни од сегашните станови. Сите мислат: „Нов стан или стан би бил подобар“. Сепак, на ваков јавен простор не му се потребни перформансите на станбен дом. Може да толерира малку топлина или студ, и е во ред дури и ако нема водовод. Мислам дека некои луѓе би се двоумеле да живеат во него. Би било лесно да се пренамени како работно место, библиотека како оваа или кафуле. Мислам дека вакви идеи се неопходни.“

Изложбен и простор за настани на вториот кат

Започнувањето на Читалната Саито ни помогна да се поврземе со локалната заедница.

Освен библиотечните активности, какви други настани организирате?

Јошихиро: „И тука има втор кат. Минатата година, за време на Златната недела, го користевме вториот кат како галерија за да одржиме настан и изложба од фотографот и писател Шимизу Хироки* наречена „Сала за читање фотографии“. Темата беше дека фотографиите се нешто за читање, а книгите се нешто за гледање, и тој одржуваше работилници за тоа како да се гледаат фотографии и како да се пронајдат книги. Го користевме како галерија во текот на денот, а навечер Шимизу одржуваше предавања поканувајќи уметници и писатели со кои сакаше да разговара. После тоа, го претворивме во бар навечер и сите повторно разговараа на пијалоци. Ова беше нашиот најголем настан досега и беше оној каде што можевме да го направиме максимумот од она што сакавме да го направиме. Тоа е оној што ми остави најголем впечаток. Што се однесува до помалите настани, одржуваме филмски проекции двапати месечно.“

Кој ги избира филмовите што ќе бидат прикажани?

Садахиро: (Врз основа на мислењата на редовните посетители) „Јас сум тој што го прави ова. Одржуваме разговорни сесии по проекциите. Постојат многу социјални и историски фактори вткаени во позадината на еден филм. Различните луѓе имаат различни перспективи за еден филм. Мислам дека е многу значајно да се разговара со луѓе кои го гледале истиот филм.“

Каква беше реакцијата на локалното население откако го трансформиравте вашиот дом во овој простор?

Садахиро: „Ова место е целосно видливо однадвор. Внатре има редови полици за книги преполни со книги. Луѓето доаѓаат и гледаат со љубопитност, прашувајќи се за што служи ова место, но исто така велат дека е тешко да се влезе. Им викам на луѓето што застануваат, велејќи: „Ве молам, влезете“. Оваа област станува урбанизирана, а јас немам никакви односи со моите соседи. Ако се преселам две или три куќи подалеку, речиси е невозможно да се каже што се случува (се смее).“

Дали имате стари пријатели или познаници таму?

Садахиро: „Веќе немам многу стари познаници. Започнувањето на Читалната Саито ми дава чувство дека успеав да воспоставам некои врски со локалната заедница. Живеам тука уште од основно училиште. Овој град отсекогаш бил приземен и тоа не се променило, но бројот на станови и станови драматично се зголеми. Има многу повеќе самци, луѓе кои се преселиле од дома поради работа, млади луѓе и странци. Речиси и да нема интеракција со соседите. Мислам дека во таква ситуација се наоѓаме.“

Би било одлично кога луѓето би можеле да се поврзуваат едни со други додека се занимаваат со културни активности.

Ве молиме кажете ни за вашите идни случувања и перспективи.

Садахиро: „Како што реков претходно, современите луѓе речиси и да немаат никакви социјални интеракции со своите соседи и се фрагментирани и изолирани. Мислам дека многу работи можат да се направат во онлајн просторот, но сакам ова да биде место каде што луѓето можат да се среќаваат лице в лице во реалниот живот. Мислам дека е важно да имаме друг свет што е различен од нашиот секојдневен живот. Иако можеби е мал, се надевам дека ова место ќе служи како база за културни активности и ќе обезбеди место каде што луѓето можат да воспостават врски.“

*Читална Јамамото: конфучијански лекарЈамамото ФузанЈамамото ХозанПриватно училиште се отворило во Кјото кон крајот на периодот Едо од страна на, кој бил база на студиите за природна историја во западна Јапонија.
* Медицински билкарство: Студијата за фармакологија се фокусираше на древните кинески растенија. Таа беше воведена во Јапонија за време на периодот Хејан и го достигна својот врв за време на периодот Едо. Отишла подалеку од преведување и толкување на кинески книги за билки и се развила во академска област која имала за цел да ги проучува растенијата и животните што потекнуваат од Јапонија и да ја изучува природната историја и науката за производи.
*Хироки ШимизуШимизујукиРодена во префектурата Чиба во 1984 година. Дипломирала на Одделот за филм и нови медиуми на Универзитетот за уметност Мусашино во 2007 година. Фотограф и графички дизајнер. Добитничка на наградата Мики Џун во 2016 година. Добитничка на Главната награда на наградата за литература R-2018 за жени од жени во 18 година за „Тесагури но Кокјуу“.

Читална Саито

• Адреса: 6-6-1 nkt611 1F, Ниши Камата, Ота-ку, Токио
• Пристап/6 минути пешачење од линијата Токиу Икегами „станица Хасунума“
• Работно време: среда и петок од 14:00 до 18:00 часот
  Сабота и недела 10:00-18:00
  (Кафе) Само во недела 11:00-17:00 (последна нарачка 16:30)
• Затворено: вторник и четврток

Главна страница

Instagram

Идни избрани настани +bee!

Идно внимание календар на настанот март-април 2025 година

Ви ги претставуваме пролетните уметнички настани и уметничките точки прикажани во овој број.Зошто не излезете на кратко во потрага по уметност, а да не зборуваме за соседството?

Ве молиме, проверете го секој контакт за најновите информации.

Го обојувам моето срце: Изложба на уметност и занаети за 6-то одделение во основното училиште „Минемачи“ во Ота Сити

Овој проект ќе вклучува изложба на дела создадени од 6 шестоодделенци од основното училиште „Минемачи“ во Ота Вард, засновани на темата „Кокоро Момо“ (шеми на срцето). Врз основа на посебен час што ја учи разликата помеѓу галерија и уметнички музеј, учениците всушност ќе го искусат процесот на планирање изложба во галерија. Покрај тоа, на часот ќе учествува и сликарката во западен стил Иноуе Јури, дипломирана во училиштето и активна во Здружението за уметност „Шудаика“ и Здружението на уметници на Ота Вард, а ќе има и спонзорирана изложба на истата тема.

Светот е поврзан со музика ~Еден ден за доживување на Африка~
Африкански ЖИВО за деца и возрасни подеднакво

Изложен е широк спектар на африкански инструменти! Има ритам, има танц, има пеење. Настап во живо каде што можете да го почувствувате уникатниот ритам со целото тело.

Даисуке Ивахара

お 問 合 せ

Одделение за односи со јавноста и слух за јавноста, Одделение за промоција на културните уметности, Здружение за културна промоција на одделот Ота Вард